در شبکه‌های اجتماعی داخلی می‌شود از ...؟!

در شبکه‌های اجتماعی داخلی می‌شود از …؟!

برخی از چهره‌های سیاسی کشور از همین اتاق شیشه‌ای می‌ترسند. از اینکه مردم به راحتی رفتار و عملکرد آنها را می‌بییند و قضاوت‌شان می‌کنند. به خاطر همین تصمیم گرفتند که این اتاق را آجری کنند. آیا در شبکه‌های اجتماعی داخلی مردم می‌توانند سیلی نماینده مجلس به سرباز را منتشر کنند؟ می‌شود از رفتارهای ناشایست مقامات دولتی سند منتشر کرد؟ یا می‌شود از درگذشت مهسا امینی در مقر گشت ارشاد پلیس حرف زد؟

موبنا – سردار نقدی معاون هماهنگ کننده سپاه پاسداران گفته است:« خطای بزرگی کردیم که ملت و جوانان را در دست و بال شبکه های مجازی و شبکه های خارجی گذاشتیم تا افکارشان توسط آنها فریب داده شود و تصویر غلطی از واقعیت را داشته باشند و امروز وظیفه ما روشنگری است و باید جبران کنیم.»

بعد از خواندن سخنان جناب نقدی و خیل افرادی که شبکه‌های اجتماعی را برای مردم مضر می‌دانند، به این نتیجه رسیده‌ام که این آقایان و البته خانم‌ها تعریف درستی از شبکه‌های اجتماعی ندارند.

شبکه‌های اجتماعی مانند اینستاگرام، کاربر محور است و خود شبکه نمی‌تواند اطلاعاتی را به مخاطب ارائه دهد؛ درست برخلاف شبکه‌های تلویزیونی فارسی زبان لندن یا لس‌آنجلس.

هرچه در این شبکه‌های اجتماعی هست، دست پخت همین مردم است. آنچه دوستان را ناراحت کرده است، برآیند جامعه‌ فعلی ایران است. همین مردمی که هر روز با آنها سروکار داریم، نقش ارائه دهندگان اطلاعات به دیگران را بازی می‌کنند.

خوب فرض می‌کنیم که شبکه‌های اجتماعی خارجی برای همیشه فیلتر شد و دیگر نامی از آنها نماند و به خاطره‌ها پیوستند و کرور کرور مردم به شبکه‌های داخلی آمدند اما لازم است یادآور شوم که دوباره همان مردمی که در اینستاگرام بودند در همین‌ها هم هستند.

شاید گفته شود، نکته همین جاست. ما دیگر اجازه نمی‌دهیم که مخاطبان هرچه می‌خواهند در این شبکه‌ها منتشر کنند و سانسور نقش جدی در این میان دارد.

نکته مردم هم دقیقا همین است. بسیاری حاضر نیستند در شبکه‌های اجتماعی داخلی حضور داشته باشند چون از سانسور می‌ترسند.

می‌دانید که با گسترش فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی، مسئولین کشور در یک اتاق شیشه‌ای قرار گرفتند و هر حرف و کلام آنها زیر ذره بین افکار عمومی است. دیگر نمی‌شد حرفی زد و کاری کرد بدون اینکه کسی مطلع شود.

برخی از چهره‌های سیاسی کشور از همین اتاق شیشه‌ای می‌ترسند. از اینکه مردم به راحتی رفتار و عملکرد آنها را می‌بییند و قضاوت‌شان می‌کنند. به خاطر همین تصمیم گرفتند که این اتاق را آجری کنند.

آیا در شبکه‌های اجتماعی داخلی که انشالله بهترین کیفیت جهانی را دارند، مردم می‌توانند سیلی نماینده مجلس به سرباز را منتشر کنند؟ می‌شود از رفتارهای ناشایست مقامات دولتی سند منتشر کرد؟ یا واضح بگویم می‌شود از ماجرایی مثل درگذشت مهسا امینی در مقر گشت ارشاد پلیس حرف زد؟

مردم دوست دارند مسابقه ورزشی دختر ایرانی را تماشا کنند. تصاویری که کاربران آن را در این شبکه‌ها منتشر می‌کنند و صداوسیما این مسابقه را سانسور می‌کند، آیا در شبکه‌های اجتماعی داخلی می‌شود این مسابقه را دید؟

الان در فرمانداری یک شهر کوچک وقتی فرماندار رفتار خلاف عرفی انجام می‌دهد، تمام مردم متوجه آن می‌شوند. این درحالی است که در زمان‌های نه چندان دور فقط اهالی آن شهر یا استان در جریان داستان قرار می‌گرفتند.

بله، یکی از دلایل علاقه مردم به شبکه‌های اجتماعی چون اینستاگرام و تلگرام، همین رسیدن اخبار بدون سانسور است. اخباری که در رسانه‌های داخلی به ویژه صداوسیما منتشر می‌شود لای زرورق سانسور پیچیده شده است و مردم تشنه اخبار بدون سانسور هستند که توسط خودشان در این شبکه‌ها منتشر می‌شود.

بله، مشکل امروز اینجاست که دوستان نگاه درستی به شبکه‌های اجتماعی ندارند و تصور می‌کنند که اینستاگرام یک شبکه است مثل من و تو!

 منبع: عصرایران

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دنبال کنید @ اینستاگرام