پلنگ‌ها می‌توانند چهار ماه بالای درخت زندگی کنند (+عکس)

محققان پس از گذشت یک دهه مطالعه این نوع رفتار را در پلنگ‌ها شناسایی کردند و متوجه شدند در شرایطی که سطح زمین شناور می‌شود و سیل جاری می‌شود، پلنگ‌ها برای چندین ماه متوالی بالای درخت زندگی می‌کنند.

موبنا – پلنگ های بریزیلی که این روزها خود را در مقابل شکارچیان، پرورش‌دهندگان و تخریب محیط زیست خود می‌بینند دستکم یاد گرفته‌اند که یک خطر اساسی را دور کنند: سیل‌های مستمر در منطقه آمازون. این گربه‌سانان زیبا به مرور زمان یاد گرفته‌اند هنگام بروز سیل بالای درخت بروند و از جان خود محافظت کنند.

اگرچه طول بدن پلنگ برزیلی به دو متر می‌رسد و میانگین وزن آن ۹۰ کیلوگرم محاسبه شده است، ولی این حیوان که از آن به عنوان بزرگترین گربه‌سان آمریکای جنوبی یاد می‌شود به خوبی یاد گرفته است بین ماه‌های آپریل تا جولای که جنگل‌های بارانی زیر سیل می‌روند به سرعت بالای درخت برود و از جان خود محافظت کند.

«امیلیانو رامالهو» مدیر پروژه تحقیقاتی حاضر که توسط «موسسه مامیرائو» پشتیبانی می‌شود در این خصوص گفت: «پلنگ یکی از بزرگترین حیوانات است که می‌تواند در هنگام بروز سیل جان خود را نجات دهد. بررسی‌های ما نشان می‌دهد که می‌تواند در طول دوره زمانی سه تا چهار ماه که جنگل در سیل غوطه‌ور شده است پلنگ بالای درخت باقی بماند، برای خود غذا پیدا کند، تولید مثل کند، فرزندان خود را آموزش دهد و زندگی خود را به راحتی دنبال کند».

او تاکید کرد: «اتفاق مذکور تا پیش از این هرگز ثبت نشده بود و این نخستین باری است که یک بررسی علمی و رسمی ثابت می‌کند که پلنگ‌ها به هنگام بروز سیل چگونه رفتار می‌کنند».

پروژه تحقیقاتی روی نحوه زندگی پلنگ برزیلی با نام «لائوارت» دبال می‌شود و طی آن پلنگ‌های ساکن در ناحیه مامیرائوا مورد بررسی قرار گرفته‌اند. محققان در این بررسی‌ها سعی دارند ارتباط میان پلنگ‌های محلی ساکن در این منطقه و دیگر گونه‌های حفاظت شده در باران‌های مداوم و سیل‌ها را مشخص کنند.

مشخص کردن رفتار پلنگ‌ها در هنگام فصل بارانی کار دشواری است. برای نخستین بار گروهی از محققان در سال ۲۰۱۳ میلادی پس از ۹ سال تلاش موفق شدند پلنگ هایی که طولانی‌ مدت بالای درخت زندگی کرده‌اند را مانیتور کنند و رفتار آنها را مورد بررسی قرار دهند. با این وجود بین سال‌های ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸ میلادی مرکز «مرکز توسعه پایدار ذخایر مامیرائوا» چندین نمونه از این اتفاق را ثبت کرد و بر اساس شواهد موجود گفته شد در ناحیه ۶۰۰ کیلومتری از غرب آمازون در منطقه‌ای به نام مانائوس پلنگ‌ها بیش از دیگر نقاط جهان تمایل دارند بالای درختان زندگی کنند.

پلنگ‌های برزیلی با نام «پلنگ‌های نقش و نگاردار» هم شناخته می‌شوند. این نوع رنگ بندی روی بدن آنها باعث میشود در جنگل‌های انبوه به راحتی استتار شوند و خود را پنهان کنند.

محققان پس از گذشت یک دهه مطالعه این نوع رفتار را در پلنگ‌ها شناسایی کردند و متوجه شدند در شرایطی که سطح زمین شناور می‌شود و سیل جاری می‌شود، پلنگ‌ها برای چندین ماه متوالی بالای درخت زندگی می‌کنند. لازم به ذکر است انسان‌هایی که در این منطقه ساکن هستند نیز در ماه‌های سیل‌آسا رفتار مشابه را دنبال می‌کنند و طبق آخرین سرشماری صورت گرفته در این منطقه بیش از ۱۰ هزار نفر ساکن هستند که هنگام بروز سیل بالای درخت می‌روند.

یکی از محققان ماه گذشته با چراغ کوچک خود موفق شد در هنگام شب از یک پلنگ سیاه تصویربرداری کند که در بالای درخت زندگی می‌کرد و به خاطر سیل به این نقطه پناه برده بود. محققان توانستند با ماده بیهوشی این پلنگ سیاه را برای چند ساعت در اختیار بگیرند، او را معاینه کنند، دندان‌های او را اندازه‌گیری کنند، و یک تراشه ردیاب در بدن او کار بگذارند تا رفتارهای این پلنگ به دقت مشاهده شود.

بسیاری از پلنگ‌های که در این منطقه زندگی می‌کنند یک ردیاب کوچک در بدن خود دارند تا محققان از سلامت و نحوه زندگی کردن آنها مطلع شوند. محققان با قراردادن این گیرنده‌های رادیویی کوچک روی بدن پلنگ سعی می‌کنند در شرایطی که سیل جنگل را تا ارتاع چند متری زیر آب می‌برد، به راحتی بتوانند موقعیت دقیق پلنگ‌ها را شناسایی کنند.

رومالهو اعلام کرد تحلیل رفتار این پلنگ سیاه کمک می‌کند تا در آینده نزدیک شواهد بیشتری در مورد نحوه زندگی پلنگ‌ها در منطقه آمازون به دست آوریم.

«پروژه لائوارت» با همکاری مرکز حفظ محیط زیست «اوکاری لاج» دنبال می‌شود و ساکنان محلی این منطقه این پروژه را هدایت می‌کنند تا سفرهای اکوتوریسمی به شکل بهتر دنبال شود و جهانگردان بتوانند بهتر و از زوایه نزدیک‌تر حیوانات وحشی موجود در این منطقه را مشاهده کنند.

هدف از این بررسی افزایش آگاهی در زمینه حفاظت از محیط زیست است تا ساکنان محلی بهتر بتوانند مراقب این حیوانات باشند. لازم به ذکر است یک سفر توریستی برای رفتن به منطقه آمازون و مشاهده پلنگ وحشی از نزدیک برای هر شخص حدود ۳۰۰۰ دلار هزینه دارد.

اکوتوریسم در اصل می‌کوشد روابط بین ساکنان محلی و پلنگ‌ها را تقویت کند. زیرا در بسیاری از موارد مردم محلی بسیار می‌ترسند و نگران می‌شوند که پلنگ‌ها بر اساس خلق و خوی وحشی خود دام‌ها و حیوانات خانگی آنها را شکار کنند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شانزده − 13 =