کلیدواژه : رگولاتوری

آیا ایران رگولاتوری مخابرات و ارتباطات دارد؟

موبنا – «رگولاتوری» نام و اصطلاحی است که مدیران سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی، لفظا روی سازمان شان گذاشته‌اند؛ ولی این سازمان هیچ شباهتی به «رگولاتوری» آنچنان که توسط ITU-D (تحت عنوان independent regulatory body) تعریف شده است، ندارد. دوستانی که سالها این نام را شنیده اند، فکر میکنند در بخش مخابرات و ارتباطات کشور، نهادی به نام «رگولاتوری» وجود دارد، و تنها اِشکالش این است که استقلال ندارد.
این دوستان باید در نظر بگیرند که «رگولاتوری» تعریف استاندارد خود را دارد و چنین موجودیتی هنوز در کشور نهادینه نشده است. وجود نابسامانی‌های بخش در نبود رگولاتوری، تعجبی هم ندارد. نخستین نارسایی را باید در نام رسمی این سازمان در ایران: «سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی» جستجو کرد. آیا از خود نپرسیده‌اید و نمی پرسید: “سازمان تنظیم مقرراتِ” چه چیزی؟ – اصلاً معلوم است که مضاف الیه چیست؟

چرا که پس از «مقررات» یک “و”، بعنوان «واو ِجمع کننده» آمده است. چگونه دو سوی این “واو” با هم جمع می شوند؟ در حالی که بعد از “واو”، “ارتباطات رادیویی” می-آید؟ و چرا فقط “ارتباطات رادیویی” آمده است؟ پس مخابرات ثابت و ارتباطات غیر رادیویی چه می شوند؟
حالا، نگاه کنید به «کمیسیون تنظیم مقررات ارتباطات» ایران که دارای نام موجهی است و براساس تعریف ITU-D از «رگولاتوری»، کمیسیون تنظیم مقررات ارتباطات، اسماً باید خود رگولاتوری باشد، آنچنان که در ارمنستان، اوگاندا، بنگلادش، بلغارستان، تایوان، تایلند، کانادا، گرجستان، یونان، عراق، عربستان، سریلانکا، سوئیس، کنیا، کره جنوبی، مالزی، مغولستان، نامیبیا، نیجریه، فیلیپین، ایالات متحده و بسیاری از کشورهای دیگر، رگولاتوری را کمیسیون تنظیم مقررات ارتباطات یا کمیسیون تنظیم مقررات مخابرات مینامند. ولی کمیسیون تنظیم مقررات ارتباطات ما، در ساختار سازمانی وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات کجاست؟ و با چه شکل و کارکردی پدیدار میشود؟
برخلاف سایر کشورها، کمیسیون تنظیم مقررات ارتباطات ایران، رگولاتوری ارتباطات ایران نیست، زیرا در محل و جایگاه واقعی خود نیست، چراکه در ساختار سازمانی وزارت ارتباطات، جایی همتراز شورای تمبر در کنار وزیر دارد، و نه در داخل سازمان تنظیم مقررات. این کمیسیون حتی رابطه ای نهادینه با بخش ارتباطات و مخابرات کشور ندارد و فاقد هرگونه بازخورد و فیدبک خودکار از بخش است و لذا از نتیجه تصمیمات خود آنقدر بیخبر میماند تا این که کار از کار بگذرد، صدای همه درآید و از طریق رسانه های جمعی از نتیجه عملکرد سازمان تنظیم مقررات باخبر شود.
شکل پدیداری کمیسیون تنظیم مقررات ارتباطات، “جلسه” است، جلسه‌ای، از منظر قانون متشکل از هفت نفر برگذار میشود. پس برداشت حکومت های ما از “کمیسیون”، نهادی سازمان یافته متشکل از هرم مدیریت فوقانی، مدیریت میانی و مدیریت تحتانی نیست؛ بلکه صاف و ساده، «جلسه» است و این امر را می توان از عنوان مصوبات آن مشاهده کرد: مصوبه جلسه شماره فلان.
کارکرد این جلسات نیز تصمیم گیری و مقرراتگذاری نه با اِغناء و اِجماع، بلکه بر اساس حداقل چهار رأی از هفت رأی است.
دست همه اعضاء نیز به اصطلاح “باز” است: ماده ۱۴ قانون تشکیل وزارت ارتباطات، مقرراتگذاری در حوزه های رادیوتلویزیونی و نیروهای مسلح را با آن گستردگی فعالیت شان، از حیطه مسؤولیت کمیسیون تنظیم مقررات ارتباطات مستثنی کرده است، ولی قانون در نهایت، پاسخ به این پرسش را معلوم نکرده است:

• چه نهادی باید مقررات و منابع کمیاب مخابرات در حوزه های رادیوتلویزیونی و نیروهای مسلح را تنظیم و مدیریت کند.
رگولاتوری وقتی رگولاتوری واقعی بخش است که از حکومت ها مستقل شود. در این اوضاع و احوال ما نهادی به نام رگولاتوری نداریم.
شرط رگولاتوری داشتن، رگولاتوری مستقل از دولت داشتن است، و شرط رگولاتوری بخش فاوا داشتن این‌ها هستند:
• بودجه دولتی نداشتن رگولاتوری و از درآمدهای صدور مجوز و فروش پهنای باند، خود را اداره کردن؛
• غیر انتفاعی بودن و عمل کردن
• مازاد «دخل منهای خرج» اش را برای توسعه بخش مخابرات، USO و پُرکردن گسل دیجیتالی و کاستن از فاصله های ارتباطی میانجنسیتی، میان نسلی و درون کشوری صرف کردن
• تأمین مالی و امنیت شغلی داشتن کارمندانش، در عین حقوق نگرفتن آنها از دولت؛
• جدا بودن و منفک شدن از دولت و فعالیت کردن بعنوان اِن.جی.اُ؛
• نبود بخشی بنام “بخش دولتی مخابرات و ارتباطات و فناوری اطلاعات ” در کنار بخش خصوصی مخابرات و ارتباطات و فناوری اطلاعات کشور؛
• جدا بودن و منفک شدن رگولاتوری از بهره برداری و اُپراتوری؛
• جدا بودن و منفک شدن سیاستگذاری از مالکیت، بمعنای نداشتن مالکیتی یا سهامی در بخش.

نه تنها نهاد رگولاتوری باید فاقد مالکیت در بخش باشد، هریک از کارمندان رگولاتوری هم باید فاقد مالکیت در بخش باشند و حتی خویشاوندان درجه یک آنها نیز باید فاقد مالکیت در بخش باشند.
امیدوارم دوستان از فرصت رسانه ملی یا هر رسانه ای استفاده کنند و پیام درست را برسانند.

 منبع: عصرارتباط | مهندس عباس پورخصالیان
حسین فلاح جوشقانی
۱۵بهمن

ال جی از دو هفته دیگر مشمول طرح رجیستری می‌شود

رئیس سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیوئی اعلام کرد: گوشی‌های برند ال جی (LG) از شنبه ۲۸ بهمن ماه مشمول طرح...

۳۰آبان

نسترن محسنی، سرپرست معاونت بررسی‌های فنی و صدور پروانه رگولاتوری شد

رئیس سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیوئی در حکمی مهندس نسترن محسنی را به عنوان سرپرست معاونت بررسی‌های فنی و...

۱۵آبان

موانع احتمالی ادغام شرکت‌های FCP و ورود آنها به بورس رفع می‌شود

معاون بررسی‌های فنی و صدور پروانه رگولاتوری از رفع موانع احتمالی ورود شرکت‌های FCP به بازار بورس و یا ادغام آنها...

۲۱مهر

فلاح جوشقانی، معاون وزیر ارتباطات و رئیس رگولاتوری شد

مهندس حسین فلاح جوشقانی، به عنوان معاون وزیر ارتباطات و رئیس سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی منصوب شد.

۱۹مهر

هشدار رگولاتوری به شرکت‌های آماده همکاری با صداوسیما

لطف‌ الله سبوحی با اشاره به این موضوع اظهار کرد: صداوسیما می‌تواند از امکانات و زیرساخت‌های ارتباطی و فناوری...

۱۰تیر

شرایط ثبت سفارش و ترخیص برخی از تجهیزات رادیوئی تغییر می‌کند

به گزارش خبرنگار موبنا، “عظیم فرد” با بیان اینکه از ابتدای مرداد سال جاری ثبت سفارش و ترخیص تجهیزات...

۰۴خرداد

افزایش نرخ تلفن ثابت تنها به سود سهامداران مخابرات تمام می‌شود

به گزارش خبرنگار موبنا، روابط عمومی سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی در واکنش به اظهارنظر شرکت مخابرات...

۲۲اردیبهشت

دردسرهای بی سرانجام سیمکارت های بی نام و نشان

مزاحمت های تلفنی پی در پی که موجب شکایت های مختلفی از سوی افراد شده و در برخی موارد این موضوع موجب برهم زدن کانون...

دنبال کنید @ اینستاگرام