تحمل ناسازگاری

«گذشت»، يكى ديگر از جلوه‌هاى «مدارا» است. اگر بنا باشد در مقابل هر مساله انسان حساسيت و سرسختى نشان دهد و هر حرف را به دل بگيرد و از هيچ چيز نگذرد، پديد آمدن ناهنجارى در زندگى جمعى، حتمى است. تحمل كردن ناسازگارى ديگران، پديدآورنده‏ سازگارى است.

اگر بدى را با بدى و تندى را با تندى جواب دهيم، مشكلات بالا مى‏گيرد. گاهى بايد چشم را بست و بعضى رفتارهاى آزاردهنده و ناراحت‌كننده‏ ديگران را ناديده گرفت، يا درگذشت و بخشود، تا ريشه‏ بحران در روابط بخشكد. در تفسير آيه‏ <يدرءون بالحسنه السيئه>؛ بدى را با نيكى رفع مى‏كنند. آمده است كه به وسيله‏ حلم، جهل و نابخردى جاهل را دفع مى‏كنند و به وسيله‏ مدارا با مردم، اذيت و آزار آنان را از خودشان دور مى‏سازند. بالاتر از اين چشم‏پوشى، آن است كه بدرفتاري‌هاى ديگران را با خوشرفتارى مقابله كنيم، نه مقابله به مثل، بلكه مقابله به بهتر و برتر. اين اوج كرامت نفس و اخلاق والا و پيامبرانه است كه مى‏سزد در امت پيامبر(ص) تجلى يابد.

179/

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

13 + 15 =

دنبال کنید @ اینستاگرام